φουρτούνα

φουρτούνα η [furtúna] :
1. πολύ έντονη θαλασσοταραχή με δυνατό αέρα και με μεγάλα κύματα· τρικυμία:
Ταξιδέψαμε με φουρτούνα.
Μας έπιασε φουρτούνα καθώς πλέαμε στα ανοιχτά.
2. (μτφ. ) μεγάλη και δυσάρεστη περιπέτεια, ταλαιπωρία, συμφορά:
Με βρήκαν / πέρασα μεγάλες φουρτούνες.
[μσν. φουρτούνα < φορτούνα ([o > u] από επίδρ. του χειλ. [f] και του [r]) < βεν. (ή παλ. ιταλ. ) fortuna `τύχη, κακή τύχη, καταιγίδα΄]