Σάββατο, 18 Αυγούστου 2007

Τέλος-γιατί-ψυχή-ανάγκη-λύτρωση

Εγωισμός γενικά ή εγωισμός αντίδρασης του εγώ μου για τον εγωισμό της άλλης;
Δεν ξερώ… τι να πω; Τα πράγματα καμιά φορά έρχονται έτσι που άμα θα σου έλεγε κάποιος πριν γίνουν , ότι έτσι θα γίνουν, μπορεί και να έσκαγε η καρδιά σου από τα γέλια… Όταν όλοι μου μιλάνε για ΧΙ , διαγραφή, τέλος ακόμα και η ίδια μου η λογική, γιατί εγώ άραγε επιμένω για μια ιστορία που μου ξεσκίζει το μυαλό χρόνια τώρα;;;
Ίσως γιατί το τέλος της ιστορίας δεν ήταν τέλος , απλά ήταν διακοπή για διαφημίσεις, ή καταλάγιασμα της καταιγίδας μέχρι να βγει το ουράνιο τόξο, ή απλά να ήταν ένα τέλος διαφορετικό από αυτό που θα ήθελα εγώ να ήταν…
Όχι , όχι νομίζω ότι βρήκα το λόγω που θέλω πάλι να ανοίξω τους ασκούς του Αιόλου και να ξαναπροσπαθήσω , για τελευταία φορά , για κάτι που ίσως και να έχει τελειώσει , αλλά ίσως και να έχει μείνει στη μέση. Ο λόγος είναι γιατί νομίζω πως αξίζω ένα διαφορετικό φινάλε μιας φιλίας, 7 χρόνων τότε, . Ναι τέλος , το δέχομαι και το θέλω, αλλά κανονικό τέλος, με λυμένες όλες τις απορίες, με ξεκαθαρισμένα όλα τα κενά και τις ασάφειες…
Είμαι αυτός που πάντα κάνει πίσω και μπροστά μαζί. Είχα πει πως γι’ αυτή την ιστορία δεν θα ξανακάνω εγώ ,πάλι , την πρώτη κίνηση , αλλά πέρασε καιρός , και νιώθω δέσμιος πολλών ερωτήσεων και πολλών γιατί…
Αξίζω αυτή την λύτρωση.
Ότι αποτέλεσμα και να έχει ,εγώ θα ξέρω ότι έδωσα και το τελευταίο ρίνισμα ψυχής που μου έχει απομείνει, για να ελευθερωθώ.

2 σχόλια:

Won_toLLa είπε...

Esy kane ayto pou prepei...

ki an pragmatika htan kati pou axizei...

Tha einai kati pou axizei...

oneiromageiremata είπε...

Ποτέ δε θα μάθεις το πραγματικό τέλος αν δεν το ψάξεις (έστω εσύ για άλλη μια φορά)...